Όταν λέω εγώ ότι η ψυχανάλυση είναι κολοκύθια τούμπανα, είμαι ο κακός και ο παλιαναίσθητος βρωμομηχανικάκιας που δεν καταλαβαίνει. Να λοιπόν τώρα: “κορυφαίοι ψυχαναλητές περιγράφουν τον κλονισμό της οικογένειας, την κρίση παιδείας και υπενθυμίζουν τη δύναμη της αγάπης“.

Γιατί λοιπόν κλονίζεται η οικογένεια; Μα φυσικά επειδή

η σεξουαλική απελευθέρωση επιφέρει χαλάρωση των ηθών και του δεσμού του γάμου

και επειδή

όταν η γυναίκα δουλεύει, αναγκάζεται να αφήνει σε άλλους την επιμέλεια του παιδιού, ιδίως στα κρίσιμα πρώτα χρόνια

που είναι ΤΖΙΖ να βλέπει το παιδί άλλα πρόσωπα, γιατί

κυρίως, στο πρώτο έτος, που το παιδί χρειάζεται απολύτως έναν άνθρωπο, την ίδια μυρωδιά, την ίδια κίνηση. Κι όταν υπάρχουν τρεις–τέσσερις άνθρωποι, ακόμη κι αν είναι καλά αυτά τα άτομα, είναι χειρότερα από μια μητέρα που δεν είναι και πολύ καλή

Εξάλλου

δε μπορώ να θεωρήσω ότι εντάσσεται στο πλαίσιο μιας υγειούς οικογένειας η προγραμματική επιθυμία να είναι εξαρχής μονογονεϊκή.

Κοινώς: για όλα φταίει ο φεμινισμός και η σεξουαλική απελευθέρωση. Βέβαια οι γνώμες διίστανται, γιατί μια άλλη κορυφαία ψυχαναλύτρια παρατηρεί πως το πρόβλημα είναι ότι:

Σε μια εποχή που δε μπορεί να βγαίνει πάντοτε ο ηρωισμός προς τα έξω, αξίζει πάρα πολύ αυτό που γίνεται μέσα στα μεταλλεία της καρδιάς. Βαθιά στα ανθρώπινα συναισθήματα.

(συνεχίζει για να εξηγήσει -απ’ ό,τι καταλαβαίνω- ότι σωστή έκφραση του συναισθήματος είναι να τσακωθείς με τη μάνα σου, ενώ λάθος έκφραση του συναισθήματος είναι να κάψεις την Αθήνα όπως έγινε τον περασμένο Δεκέμβρη. Τα μπάχαλα κατά τη γνώμη της βγάζουν “μοναξιά“).

ΟΚ.

Φρένο.

Αυτοί οι άνθρωποι κάθονται και αμπελοφιλοσοφούν ασταμάτητα χρησιμοποιώντας έννοιες που με κανέναν τρόπο δεν έχουν κάνει τον κόπο να ορίσουν αυστηρά και να θεμελιώσουν σε εμπειρικά δεδομένα. Πώς ακριβώς το ξέρουμε ας πούμε ότι είναι καλύτερα για το μωρό να βλέπει και να μυρίζει μόνο ένα άτομο; Πώς ορίζεται το “καλύτερα”; Με βάση ποιο κανονικοποιημένο ως προς όλες τις άλλες μεταβλητές δείγμα προέκυψε η συσχέτιση; Ποιο εμπειρικά επαληθεύσιμο μοντέλο καθιστά τη συσχέτιση αιτιακή σύνδεση; Και άντε και τα υπολογίσαμε όλα αυτά. Η σύγχρονη εποχή και η γυναικεία απελευθέρωση είναι που απομάκρυναν για πρώτη φορά τη μάνα από το μωρό της; Να θυμήσουμε ότι στα χωριά το μωρό όχι μόνο πέρναγε από καμιά τρακοσαριά γιαγιάδες, παππούδες, θείες, θείους, ξαδέρφια, νονούς, παπάδες στον πρώτο χρόνο της ζωής του, αλλά και ότι η μάνα στο σαρανταήμερο το παράταγε και επέστρεφε στο χωράφι;

Τελικά πού υπάρχει αυτή η συντηρητική Σανγκρι-Λα, εκτός από τον πυρήνα κάθε χίπικης μπουρδολογίας, από τον Πλάτωνα μέχρι σήμερα; Κατά τη γνώμη μου, σχεδόν πουθενά. Και είναι άξιο έρευνας γιατί ο λόγος που δεν εδράζεται στη λογική επεξεργασία εμπειρικών δεδομένων τείνει σχεδόν πάντα στην αντίδραση.