μια ζωή υπερβολικές αυτές οι ποιητικές ψυχές
Tuesday, June 2nd, 2009(ιδιαίτερα αν ασχολούνται και με το μάρκετινγκ)
εκνευριστική φωνή 1: Ο καθένας από εμάς
εκνευριστική φωνή 2: είναι μια σταγόνα
εκνευριστική φωνή 3: όλοι μαζί είμαστε
όχι λιγότερες από 3 και όχι περισσότερες από 5 εκνευριστικές φωνές: ΩΚΕΑΝΟΣ
Μόνο που ακόμα κι αν όλοι οι Έλληνες ψηφοφόροι (περίπου 8.000.000) ήταν ΣΥΡΙΖΑ, θα είχαμε 8.000.000 σταγόνες. Μία σταγόνα είναι περίπου 0.025ml. 8.000.000 σταγόνες είναι 200 λίτρα, δηλαδή όσο ένα μικρομεσαίο βαρέλι. Κρίνω κάπως ασύμμετρες τις δύο φάσεις.
Καταλαβαίνω βέβαια ότι σκοπός της αλληγορίας είναι να περάσει το μήνυμα “η ισχύς (του κινήματος) εν τη ενώσει”. Έχω δει το ίδιο μήνυμα πολύ καλύτερα δoσμένο αλληγορικά, σε ένα επεισόδιο Στρουμφάκια όταν πήγαινα δημοτικό. Δε θυμάμαι τι ακριβώς είχε γίνει, αλλά σε κάποια φάση τα Στρουμφάκια συζητάνε για τη στρατηγική τους (δε θυμάμαι ενάντια σε ποιον) και αποφασίζουν να κάνουν ντου, αλλά ένα φοβάται ότι ο εχθρός θα τα διαλύσει. Τότε ένα σοφό στρουμφάκι (πιθανότατα ο Μπαρμπα-Στρουμφ) βάζει το άπιστο στρουμφάκι να τσακίσει ένα κλαδί με τα χέρια του, πράγμα που φυσικά γίνεται πανεύκολα. Στη συνέχεια του δίνει ένα μάτσο κλαδιά και του λέει να κάνει το ίδιο. Το άπιστο στρουμφάκι ιδρωκοπάει αλλά δε μπορεί ούτε καν να τα λυγίσει. Ηθικό δίδαγμα: η ισχύς εν τη ενώσει.
Η αλληγορία αυτή είναι πολύ καλύτερη γιατί μπορείς σχετικά εύκολα να επαληθεύσεις πειραματικά αυτό με τα κλαδιά. Εγώ από τη στιγμή που είδα εκείνο το στρουμφάκι να κάνει το πείραμα λύσσαξα να κάνω το ίδιο. Πήγα στην αυλή αλλά δε μπόρεσα να βρω κατάλληλα κλαδάκια οπότε κατευθείαν την έκανα για το λόφο της εκκλησίας που είχε πολλά πεύκα και θάμνους. Κι εκεί βρήκα επιτέλους τα πολυπόθητα κλαδάκια και έκανα επιτέλους το πείραμα. Και μετά το ξαναέκανα αρκετές φορές, με κλαδάκια διαφορετικών ειδών, με μονοκόμματα κλαδιά στο ίδιο πάχος με τα πολλά μικρά, με διαφορετικές μεθόδους καταστροφής αντί για λύγισμα…
Τελικά κατέληξα στους εξής “νόμους”:
- Όντως, όσο λεπτά και να είναι τα κλαδάκια, άμα βάλεις αρκετά από αυτά μαζί δε μπορείς να τα σπάσεις.
- Για τα περισσότερα πρακτικά κλαδάκια το “αρκετά” είναι “κάτω από 5″.
- Ωστόσο το “αρκετά” αυξάνεται όσο μακρύτερα γίνονται τα κλαδιά, για ίδιο πάχος (!!!).
- Τρία (ή περισσότερα) κλαδάκια συνολικού πάχους Χ είναι πιο ανθεκτικά από ένα μεγάλο κλαδί πάχους επίσης Χ.
Δεν ξέρω γιατί μου είχε κάνει τέτοια εντύπωση. Πάντως ήταν πολύ καλή αλληγορία. Καμία σχέση με την ηλίθια υπερβολή της διαφήμισης που στην πραγματικότητα άμα βάλεις μαζί τόσες σταγόνες όσες οι συνασπισμένοι το μόνο που παίρνεις είναι μισό οικολογικό καζανάκι (seriously).